Over vakantieparken, post-congé blues en prioriteiten

Ik zit weer met een post-congé blues. We gaan op reis, hebben een schitterende tijd, maar de dagen die daarop volgen loop ik er meestal maar verloren bij. Overgangen en veranderde levensritmes, ze zijn mijn ding niet. Nooit geweest en dat zullen ze dus waarschijnlijk ook nooit worden. Ik heb tijd nodig, om me aan te passen. Ik hou van beiden, van vakantie en van mijn job, maar de overgang van het ene extreme naar het andere? Not my cup of tea. Ik ging van de drukste maand voor KABINE ooit, regelrecht naar een geweldige, mega rustige vakantie aan zee en dan direct door naar een januari maand volgepland met belangrijke meetings en trips. De extremen kunnen dus wel tellen in dit geval.


Ik kreeg op Instagram echt zoveeel berichtjes om te vragen waar we uitgehangen hebben. Blijkbaar slaagde ik er goed in de rust en prachtige omgeving aan jullie mee te geven. Zeeland was voor het lief en mij echt de ontdekking van 2018. In de herfstvakantie gingen we met mijn familie op weekend naar Nieuwvliet en toen we op zoek gingen naar een locatie voor een midweek met vrienden was de keuze snel gemaakt. Op goed geluk boekte ik nu twee aanpalende huisjes bij Landal Ouddorp en dat bleek echt zo'n meevaller. Wat een prachtig park, je waant je ergens in de duinen in Zweden. Je vindt er de mooiste fietspaden die ik ooit zag, een tof restaurant, leuk zwembad, fietsverhuur, prachtig speelplein, gezellige beachbars, hele mooie huisjes,... Kortom alles wat je nodig hebt voor een vakantie met jonge kinderen niet te ver van huis.

Die vakantieparken waren trouwens iets wat het lief en ik (pré-baby) nooit zouden gaan doen. "want wij zijn niet zo'n mensen". Wel dus. Iedereen komt plots in een fase terecht waarin zo'n park alles biedt wat je nodig hebt. Ze maken vakantie voor een jong, druk gezin gemakkelijk. Zeker als je er met vrienden of familie op uit trekt. Veel gezelligheid samen, maar ook elk je eigen vrijheid.


De post-congé blues werd trouwens deze keer nog versterkt door een artikel dat ik gisterenavond in bed nog las. Eentje over een gezin die een jaar in het buitenland ging wonen omdat 'er meer is in het leven dan werken alleen', omdat ze prioriteiten anders willen, willen genieten van opgroeiende kinderen, in plaats van een werkend leven en overvolle agenda's te ondergaan (want ja als je congé-blues hebt dan moet je dus echt zo'n artikels lezen...). Een artikel waar de quote: "In the end, your kids won’t remember that expensive toy or game you bought for them, but they will always remember the time you spent with them." de hoofdrol had. En ik voelde me op slag zo schuldig. Zie ik het leven verkeerd? Werk ik te graag en te veel? Zal er plots een moment komen waarop ik het jammer zal vinden dat ik al die tijd van mijn leven gewerkt heb? Zal Lucet me dat ooit verwijten? Een eigen zaak heeft de neiging je tegelijk helemaal op te slorpen en je toch ongelofelijk veel drive en energie te geven. Een gevaarlijke cocktail soms.


En al kon ik de redenering van het gezin in het artikel heel goed volgen (ik gaf ze zelfs groot gelijk), als ik nu over nadenk ben ik, zijn wij, gewoon anders. Wij hebben uitdaging en impulsen nodig, moeten doen en willen ontdekken. We willen creëeren. Ik denk ook dat we een goed evenwicht hebben. Werk en gezin lopen (meestal) mooi in elkaar over. Een eigen zaak hebben is hard werken, maar maakt ook dat je zelf veel flexibeler je agenda kunt invullen. We gaan voor best of both worlds en combineren dat zo goed en zo kwaad we kunnen. We doen ons best. Ik doe mijn best. Als mama en als ondernemer. And in the end kunnen we niet meer doen dan dat, toch?

liefs,

E.

Deze post heeft 4 reacties

  1. Het ziet er daar echt supermooi uit, die gaat op mijn to visit-lijstje!

  2. Wij hebben alvast ook geboekt🥰

    1. Ma! zo tof! Echt een hele leuke plek! Er is ook een surfshop en ze geven surflessen in de zomer! 🙂

Geef een reactie

mama van Lucet & lief van Elwin ∼ houdt van sushi & de wind ∼ leading lady bij Kabine ∼ woont aan zee ∼ vindt roze & de lente geweldig ∼ interieurstyliste  ∼ schrijft & leest graag & vooral te weinig ∼ aan geduld vaak een gebrek ∼ West-Vlaamse in hart & nieren

Instagram
Instagram has returned invalid data.

Copyright © 2018  Kabine, Alle rechten voorbehouden
Website door digitalnativ.es

×

Winkelmand